Anna de Lange

Als schilderes kijk je naar datgene wat zich aandient. Je kijkt naar iets wat waarneembaar is. Daarbij kun je je openstellen voor het volstrekt unieke van iets of iemand. En ook al lijken er zich herhalingen voor te doen: niets is hetzelfde als het voorgaande. In die zin is de wereld telkens juist ontstaan. Vanuit deze ontvankelijkheid wordt het boeiend: je kijkt met je vroegste ogen, waardoor de waarde van de doodgewone dingen zichtbaar wordt. Pas in oprechte aandacht komen mensen en dingen tot hun recht.

Vanuit het tekenen volgens de natuur met Frederick Franck, ben ik bij de schildersschool van Maarten Boffé terechtgekomen. (adres zie contactgegevens) Niet alleen een uitstekend kunstenaar, maar ook een voortreffelijk leraar, waar vele fijnschilders hun vaardigheden aan te danken hebben. Dit is niet alleen voor mijzelf een bij mij passende vorm om met frisse ogen te blijven zien; er blijken ook andere mensen te zijn die mijn werk graag in huis hebben. Dat komt overeen met de manier waarop ik in het leven sta: zelf gebruiken wat ik in huis heb en dat delen met anderen. Zoals anderen dat op hun beurt met mij doen. Dan ontstaat er een uitwisseling van energie die je laat leven.